Na elf maanden ... Tommie mag blijven!

Na elf maanden ... Tommie mag blijven!

Tommie … de bijnaam van Thomas, verzonnen door Joris. Ik merk dat ik zelf ook steeds vaker Tommie zeg, in plaats van Thomas 😎.  Dennis houdt gelukkig steevast aan de naam Thomas. We hebben er natuurlijk ook niet voor niks uren, dagen en weken aan besteed om zijn naam te verzinnen 😉.

Ik had bij de geboorte van Thomas gehoopt dat Joris super blij zou zijn met zijn baby broertje en dat hij hem heel de dag kusjes en knuffels zou geven 💕.  Dennis en ik hebben vooraf samen besloten om hier geen extra aandacht aan te besteden want zoiets zou vast van nature groeien … dat heeft even geduurd ... om precies te zijn 11 maanden 😜.

In het begin vroeg Joris regelmatig “Tommie wegleggen” en als tie net wakker was “Moet Tommie weer naar bed?” of "Oma Tommie meenemen" 😎. Zoals een baby dat vaak doet, sliep Thomas in het begin (gelukkig ✌) ook super veel. 

Voor Joris was het een enorme teleurstelling dat “Tommie” steeds minder ging slapen. En de grootste teleurstelling moest nog komen: hij ging kruipen en aan ZIJN speelgoed zitten. Joris denkt sowieso dat de hele WERELD 🌍 van hem is 😜. Soms mocht Tommie zelfs niet kijken 🤣.

Ik vond dit best lastig .. geen knuffels, geen kusjes ... maar frustratie en irritatie. Ik zat vaak als een politieagent bij ze op de grond om Thomas te beschermen 💪.  Ik hoefde me maar 1 seconde om te draaien en dan stond Joris op de rug van Thomas 😰. Thomas heeft regelmatig een duw, klap of trap gekregen … En natuurlijk begrijp ik dat het super lastig is, je aandacht en je speelgoed in eens te moeten delen 😏. Joris deed echt wel zijn best en zei soms ook "is nog een beetje moeilijk mama"! En dat mag ook en ik probeer hem dan zo goed mogelijk te helpen 😘. 

Nu probeert Thomas te gaan staan en tot mijn verbazing vindt Joris dit wel leuk ✌. Hij merkt dat Thomas lacht om zijn grappen en dat vindt hij fantastisch 🤩. Hij heeft ook geleerd dat als hij Tommie een ander speelgoedje geeft, dat Thomas het dan ook prima vindt, in plaats van ZIJN speelgoed. Inmiddels is het speelgoed van samen, met natuurlijk een paar uitzonderingen 🚗.

Afgelopen woensdag kwam dan eindelijk zijn besluit🤣 ... Joris zei “Mama, Tommie mag wel bij ons blijven”. Haha, fantastisch, na 11 maanden is het dan eindelijk duidelijk. We hoeven Tommie niet weg te doen 😜.

Nu geniet ik van zijn beginnende liefde voor zijn kleine broertje 💝. Joris pakt een knuffelbeer voor Tommie, stopt hij eten in zijn mond, geeft knuffels, okay dan wordt tie nog steeds platgedrukt, maar met een ander intentie 😉, geeft kusjes 💙 en maakt hij hem graag aan het lachen.

Ik vraag me af wat Thomas denkt “Wacht maar tot ik kan lopen en dan pak ik je terug”? En daarnaast vraag ik me ook af of ik vroeger ook zo ben “geterroriseerd” door mijn zus, ik was immers ook de jongste .. 😥. Angela???

Het moederschap brengt de nodige uitdagingen met zich mee en ik probeer maar vast te houden aan het feit “het is een fase”. En de ene fase duurt wat langer (11 maanden!) als de andere 😉.