Waarom ik dit weekend eindelijk weer kan genieten van eten dat nog lekker warm is.

Waarom ik dit weekend eindelijk weer kan genieten van eten dat nog lekker warm is.

Ik heb er zo ontzettend naar uit gekeken en de dagen als een klein kind die op Sinterklaas wacht afgeteld. Vandaag is het zover! Ik ga samen met mijn zus een lang weekend naar Valencia .. zonder kinderen! Hallleeeeeluujaaa!

Mijn zus (Angela) en ik maken al jaren samen één keer per jaar een city trip. We sparen iedere maand allebei € 25,00, zodat we het hotel en het ticket daar in ieder geval van kunnen betalen.

Sinds de geboorte van Joris en Thomas kijk ik nóg meer uit naar onze city trip dan voorgaande jaren. Eindelijk kan ik een `normaal` gesprek voeren met mijn zus, zonder dat de kinderen er door heen roepen/huilen. Een gesprek afronden, in plaats van in de auto of in bed bedenken ‘Hé dat gesprek hebben we helemaal niet meer afgemaakt door een onderbreking van de kids’.

Ik kan op het strand chillen! En dat is grappig, want ik ben van nature super actief. In de tijd dat ik geen kinderen had en mijn zus wel wilde ik van alles doen op een dag. Als we dan na een fietstour op het strand lagen, wilde ik gaan frisbeeën. Mijn zus keek me dan vreemd aan en zei: ‘ik wil helemaal niks, ik heb eindelijk rust’. En nu snap ik het! Ga weg met je frisbee, ik ga op een bedje liggen met een goed boek en een cocktail! En komen er ouders met hun lieve kindjes vlakbij ons liggen. Sorry jongens het is niet persoonlijk maar ik pak mijn cocktail en mijn boek en ik ga verplaatsen 😉.

Ik kan ook lopen zonder een kinderwagen, draagzak of Joris die om de vijf seconden ‘Mama dragen’ roept! We kunnen heerlijk op ons gemak eten, niemand die met eten gooit of die zegt dat het niet lekker is zonder dat tie het heeft geproefd. Ik kan mijn eten warm opeten, omdat ik niemand hoef te voeden.

Ik kan borrelen, zonder dat ik in mijn hoofd al bezig ben met de gedachte ‘Ja, ik kan wel borrelen, maar morgen staan de kinderen weer om 6.30 aan mijn bed’. WoW, ik kan uitslapen! Ik kan dansen op muziek anders dan Bumba, Nijntje en juf Roos.

Tijd voor mezelf! Tijd voor mijn zus, tijd om te ontspannen en de batterij weer verder op laden.

Als ik vandaag in het vliegtuig stap en ik zit naast (huilende) kinderen dan sluit ik mezelf op in de toilet, met een goed boek en dan blijf ik daar de hele vlucht zitten! Want ik wil dit weekend rust!

En ja ik hou onbeschrijfbaar veel van Joris en Thomas. En ja ik ga ze missen. Maar ook: Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee, ik ga ze niet missen!

PS Toen ik de blog aan Dennis voor las, vroeg hij 'Waar ben ik in dit verhaal?' Dus rectificatie: Dennis ik ga jou ook .. missen (soms) 😉