Ik ga de deur opentrappen, Joris oppakken en wegrennen ...

Ik ga de deur opentrappen, Joris oppakken en wegrennen ...

De vakantie is in onze regio weer voorbij 🙁 en Joris gaat sinds vorige week weer naar de peuter speelschool. Toen hij voor het eerst naar de peuter speelschool ging was het een ramp 😨...

Het begon met een kijkdag. Dennis en ik gingen samen met Joris naar zijn toekomstige schooltje. Bij binnenkomst ging hij meteen in het keukentje spelen en rende vrolijk rond 😍. Wij waren super trots en hadden het volste vertrouwen dat hij het super leuk zou gaan krijgen. Ik had er op dat moment niet bij stilgestaan dat het helemaal anders kan zijn als papa en mama niet in de buurt zijn 😮. Wist ik veel? Maar daar kwamen we snel genoeg achter!

In december werd Joris 2 jaar en hij mocht in het nieuwe jaar starten. Leuk! Dachten we toen nog .. We hadden een super schattig tasje gekocht, een mooi fruittrommeltje en we hadden onze herinnering van de kijkdag. Dat werd vast super leuk! Daar dacht Joris dus anders over🤦‍♀️.

De eerste keer liet ik hem huilend achter 😰. In de gang hoorde ik hem nog steeds “Mama, mama!” roepen/schreeuwen/huilen. De prul, nou deze mama zat vervolgens ook in de auto ook te huilen. Hij moest tot 11.15 uur. Ik heb toen niet ff lekker genoten van de spaarzame me-time, ik heb letterlijk de minuten afgeteld. Twintig minuten te vroeg stond ik op schooltje in gang en hoorde ik hem huilen. Wat ik dacht: "Ik ga de deur opentrappen, Joris oppakken en wegrennen en hem nooit meer naar schooltje brengen"! Gelukkig bedacht ik me dat het niet heel handig is om als een hysterische moeder daar binnen te rennen 🏃‍♀️. Dus bleef ik braaf wachten. Met heel veel pijn en moeite! Een andere mama gaf mij een troostend schouderklopje en probeerde mij gerust te stellen “Zo ging het bij die van mij ook in het begin en na zes keer rende hij vrolijk de klas in”. Daar hield ik mij aan vast 🙏.

Joris vond het vooral heel lastig om niet bij papa en mama te zijn 🤗. En dat snap ik! Hij is ook gewend om bij ons te zijn of bij opa en oma en niet bij “vreemden”. En voor deze mama was het heel lastig dat Joris niet bij haar was 🙈. De vijf keer daarna ging het precies hetzelfde ..

Ik was in staat om hem van schooltje af te halen. Wat deed ik hem aan? Maar aan de andere kant wist ik ook dat ik hem ook de kans moest geven om te wennen. Ik help hem natuurlijk helemaal niet door (zo snel) te zeggen stop er maar mee!

Na zes keer die de moeder in de gang mij zo’n beetje beloofd had ✌ ging het al een stuk beter. Maar met heel veel plezier ging hij nog niet. Hij wilde graag dicht bij juf Mariëlle blijven en gelukkig vond juf Mariëlle dit helemaal goed 😘. Ik liet hem al meer met een gerust hart “daarachter’. Maar toch vond ik het nog lastig en bleef ik twijfelen of dit de beste keuze was.

Toen was het zomervakantie 🌞. Joris was super blij dat het niet naar schooltje hoefde! In mijn ogen was Joris net een beetje gewend en gingen ze zes weken dicht! En tot overmaat van ramp ging zijn vriendin Juf Mariëlle ergens anders werken! Dat zou wat worden na de vakantie dacht ik. We zijn in de zes weken wel blijven praten over schooltje en het feit dat juf Mariëlle niet meer op schooltje zou zijn. Niet iedere dag ofzo, maar om te voorkomen dat hij denkt dat hij niet meer schooltje hoeft, zes weken zijn toch best lang 😎. Daar denken de juffen vast anders over 😚.

Daar gingen we dan vorige week .. Juf Mariëlle is Juf Moniek geworden. Joris hing als een aapje aan me toen we de klas inliepen. Als ik hem niet vasthield, zou die toch blijven hangen zo stevig hield hij mij vast 🙊. Ik heb het geluk dat Thomas (alias Tommie) dan rustig in de buggy blijft zitten en lekker om zich heen kijkt 💙. Ik probeer Joris af te leiden en laat zien welke leuke speelhoeken er allemaal zijn. Juf Nicky die er gelukkig nog wel is na de zomervakantie helpt mij, zodat ik Joris op de grond kan zetten. Ik geef hem een kus en ik loop weg. Het liefst blijf ik er bij, maar dat is geen optie.

Na twee en half uur gaan Thomas en ik Joris weer ophalen. En wat denk je? Hij vond het super leuk en het was geweldig goed gegaan✨! WAUW ik kon wel huilen van geluk! Deze week ging hij zelfs met plezier en rende hij naar binnen👏!

Als we ‘savonds tijdens het eten aan tafel zitten vragen we elkaar altijd naar hoe de dag was. En om te voorkomen dat er alleen een “goed” uitkomt stellen we elkaar altijd minstents 2 vragen: "Wat was het allerleukste vandaag?" En "Wat was niet zo leuk?" En deze week na een schooldag was Joris zijn antwoord op de laatste vraag “Alles was leuk🤗 ”! Nou ik kan je vertellen dat deze mama super gelukkig is! Wat heerlijk dat hij met plezier zijn klasje in gaat en met veel plezier over schooltje vertelt! Daar moet op gedronken worden🍷! Even voor de duidelijkheid: voor papa en mama dan 😎.